(Dziwne… cały czas miałem wrażenie, że clou powyższej “demaskacji” nie dotyczy Pitery, a Wassermanna, Dorna i ew. reszty hoło… yy… watahy, się znaczy )

I tak sobie jeszcze z ciekawości kliknąłem na link pod słówkiem “Kataryna” (dziwne, przedtem go chynb anie było…?) – i znlazlęm w komentarzach conastępuje:

========
Szanowny Panie (lub Szanowna Pani), przepraszam że się wcinam, ale Wycieraczka, o której Pan (lub Pani) pisze to był ŻART Zbigniewa Wassermana w programie magazyn 24 godziny w stacji TVN24.

Dokument o który chodziło, pochodzący z personalnej teczki generała Dukaczewskiego został ujawniony w raporcie o likwidacji WSI, o czym nie wiedział dziennikarz (lub dziennikarka, nie pamiętam) prowadzący rozmowę. Wasserman przyniósł ogólnodostępne ksero i słabo (jak widać) sobie zażartował.
=========

No cymes, po prostu brylant! I-O vel Rydzyk fizyk (jak mniemam piszący również pod nickiem O.Dyr na “salonie”) takiego czegoś nie uwzględnił? I dalej jak pijany płota trzyma się swojego konika o “standardowej w służbach wiedzy z miasta”? HA!

A co do Julci… Ona nie od takich spraw – ona od oskarżania o taki, na ten zum Bleistift, zakup kawałka dorzsza kartą służbową jest.
Choć w sumie cieńka jest Julcia w te klocki – przecież nawet sam Donek stwierdził, że ten jaj raport o kaczyście Kamińskim, to jej fajerwerkowe ątre na scenę polityczną, to se można jedynie w papcie wsadzić…

Dzięki za udowodnienie zasadności tego porównania – sam bym tego lepiej nie zrobił

W końcu Pitera nikogo na podstawie tych dokumentów oficjalnie nie oskarżała.

pzdr

Co do powyższego wpisu blogowwego: pomiędzy stwierdzeniem, że “to źródło wiedzy nie jest mu obce” a konkluzją „ to standardowe [sic!!] źródło informacji w tzw. ” podobieństwo zachodzi mniej więcej takie właśniem jak pomiędzy trąbą słonia, a robakiem.
Albo, jak to ujął kapitan Załganow: “Wprawdzie każdy śledź jest rybą, ale nie każda ryba jest śledziem”.

“Wyiad” z dziennikarzem, to raczej luźna rozmowa, w której “wywiadowany” pytany jest co sądzi o tym, czy o tamtym – i ewentualnie dlaczego właśnie tak, a nie inaczej. Dorn nie oskarżał Marcinkiewicza przed trybunałem podpierając się argumentem “bo wszystkim dobrze wiadomo, że …”, tylko rozmawia o tym, jaka jest jego ocena pewnego polityka – i sam przytomnie stwierdza, że “nie jest to wiedza operacyjna, ale wiedza z miasta”. Czyli, coś, o czym możemy sobie pogadać, coś, co mogło mieć wpływ na “całościową” ocenę pracy Marcinkiewicza, ale nie coś, na podstawie czego można wszcząć postępowanie formalne. I tyle.
(Zwracam uwagę, że nawet w sądach, szczególnie w sprawach “społecznych”, bierze się pod uwagę ”opinię o oskarżonym z miejsca pracy/ zamieszkania” – BEZ JEJ WERYFIKACJI. I nie jest to “materiał dowodowy”, a “informacja pomocnicza” pozwalająca sędziemu “wyrobić sobie opinię”. I który to materiał ma -O ZGROZO!!- wpływ na wydawany wyrok… Normalnie kaczyzm w postaci czystej, FUJ!)

A co do Wassermanna:
“Znalazłem go pod wycieraczką swojego mieszkania – odpowiedział [Wassermann] w końcu. – To dowód na wykorzystywanie służb specjalnych w walce politycznej – replikował Sikorski.”
“W zamian za poprawę bezpieczeństwa państwa jestem gotów ponieść odpowiedzialność karną i odbyć karę pozbawienia wolności [SIC!!]- odciął się Wassermann.”

I dalej:
Zdaniem Dukaczewskiego, “minister Wassermann okłamał opinię publiczną twierdząc, że głównym tematem kursu, w którym uczestniczył w lipcu i sierpniu 1989 r. było wykorzystanie handlu bronią dla potrzeb politycznych, podczas gdy tematyka handlu bronią na kursie nie była w ogóle poruszana”.
Czyli, “nieprawda, że sabiłem go siekierą – bo tam w ogóle nie było siekiery”. (A kwestię zabicia dyskretnie przemilczmy…)

“Wassermann odpowiedział Dukaczewskiemu szybko. – Pokazałem dokument potwierdzający odbycie szkolenia w Moskwie przez gen. Dukaczewskiego w sierpniu 1989 r. Nie złamałem prawa, bo informacja, że ktoś ukończył kurs w Moskwie nie jest informacją tajną i nie zagraża bezpieczeństwu państwa”

Znowu chce się zacytować klasyka – “Much Ado About Nothing”, co w luźnym tłumaczeniu można nazwać “z igły widły”.
(I, o ile dobrze pamiętam, sam Wassermann powiedział, że “znalazłem pod wycieraczką” było odpowiedzią z rodzaju “znalazłam cię w kapuście”, jaką matka -nie chcąc, lub nie mogąc podać prawdziwego “źródła”- daje namolnemu czterolatkowi “aleskądjasięmamowziąłem”.
“Oczywista oczywistość”, ces’t ne pas? )

Z tego co napisałem (“w biegu”) powyżej wynika chyba dość jasno, że blogowe “porównanie” jest cokolwiek naciągane (“the more stretched, the better fits”, powiadają) – żeby nie powiedzieć, że wręcz zmanipulowane. Nic to, każdy kij dobry jak się chce psa uderzyć.

I jeszcze jedno:
Nie ustosunkowałem się do p. Pitery i jej “dokumentów z miasta”, choć chciałem i o niej coś napisać. Ale sprawę tylko “pamiętam ogólnie” (że była, lecz bez szczegółów) – a nie mam teraz czasu szukać.
Sprawdziłbym co tam było na rzeczy i “się odniósł” – ale aotor blogu przezor… ee… znaczy, przez niedopatrzenie, naturalnie, nie zamieścił tu linku “do sprawy” – więc ograniczyłem się tylko do wykazania mu słabosilności argumentu co do “standardowego źródła”.

Pozdrawiam i życzę na przyszłość bardziej “znać proporcjum, mocium panie”.